ONZE BELEVENISSEN OP DE DIERENAMBULANCE

Ik moet zeggen, het is de laatste tijd lekker rustig met de diensten die ik draai. Natuurlijk gebeurd het wel dat je eruit moet, maar het valt erg mee.

Dit weekend en vandaag heb ik wel een paar keer dienst gehad achter elkaar omdat een vriend van mij even tijdelijk is uitgevallen, door ha ha, een aanval van zijn eigen kat. Ah wel zielig hoor. Tja, wat hebben we mee gemaakt, niet zo heel veel eigenlijks. Gisteravond kreeg ik de ambu rond 22.15 en een half uur later hebben we een katje van rond de 4 maanden van de weg af gehaald. Helaas wel plat gereden dus deze ligt nu bij ons in de vriezer in de hoop dat de eigenaar zich meld. De dagdienst heeft het wel druk gehad gisteren en de avond dienst viel wel mee, dus ik heb het met maar 1 melding voor de nachtdienst wel aardig afgesloten zo dacht ik.

O ja, ik heb ook de zaterdag avond en nacht gehad, en die begon heel rustig, een vogeltje hier, enz, en toen rond half 3 ging de telefoon ook. Een meneer, naar mijn idee aardig onder invloed, zijn hond was gebeten, en toen hij zelf, en toen weer zijn hond, en toen weer een ander. Hoe dan ook, ik begreep er echt niets van. Ik heb hem ook door verwezen naar de dienst doende dierenarts en hem ook maar het advies gegeven dat hij zijn eventuele wonden laat na kijken door een huisarts. Ik heb dus daarna weer het bedje opgezocht. Toen in de ochtend, rond de klok van 7 uur, nog een melding uit de binnenstad hier, uit een cafe. Deze hadden 2 jonge duiven gevonden. Deze mensen waren druk geweest om het cafe na een zaterdagavond schoon te maken, en vonden dus 2 wel hele jonge duiven.

Eigenlijks wel eens grappig om erbij stil te staan, hoe de wereld zo door draait. Zoals de hulp diensten als politie, brandweer of ggd, maar ook zoals wij dan als dierenambulance, maar ook dit soort mensen die een cafe schoon maken en dat soort dingen. Op elk moment staan deze paraat, of het nu is, of straks, of morgen.

Nu heb ik 2 dagen vrij genomen, want we hebben hier een pup erbij, genaamd Djengo. Natascha heeft de week hier voor al vrij genomen, want mister D heeft natuurlijk veel aandacht nodig en moet nog veel leren, maar dat gaat helemaal goed komen. Onze andere hond, Kelsey vond het eerst wat raar, zo’n klein blond ding wat daar maar wat raar zat rond te springen, maar ze zijn ondertussen de grootste vriendjes geworden. De katten hebben er nog wel iets moeite mee, maar ik weet zeker dat dat ook goed gaat komen. Meneertje is trouwens een labrador van nu 10 weken en is helemaal in zijn element hier. Lekker rennen, kloten en slopen. Grrrrrr Ah hij is zeker wel lief hoor, en ondanks soms toch een plasje of poepje binnen, ben ik helemaal blij dat hij het goed doet. Morgenavond gaat hij naar de dierenarts om zijn vervolg inentingen te halen, en gelijk maar chippen en dan kan hij er weer tegen aan. Groetjes Ronald

Een tijd geleden dat ik geschreven heb, maar ik ben er weer.

In de afgelopen tijd is er best wel veel gebeurd, zowel op de ambulance zelf als prive. Op de ambu gaat het goed. We hebben nu een redelijk jonge ploeg mensen aan boord, en we hebben alle diensten overleefd. We hebben wel veel pech gehad met de ambu. Er zijn best wel veel dingen kapot en weer gemaakt de laatste tijd, tot 2 keer door een ongeluk met veel schade, maar ja, ook dat is weer achter de rug. Het is best wel een drukke zomer geweest. Vooral met de vogels zijn we erg druk geweest.

Een leuk voorbeeld was hier in de Eem. Er zat aan de overkant een aalschover vast met vis draad. Maar daar konden we niet bij komen zonder boot, dus hebben we de brandweer maar even gebeld. Toen er net aan kwamen, kwam er ook een echtpaar in een kano langs die mij wel even daar heen zouden varen. Nou dat heb ik geweten hoor, ik had echt het gevoel dat ik bij de eerste beweging zou omslaan. Dan nog even die vogel redden die maar wilde pikken, echt geweldig dat gewiebel in dat ding, maar ja, het is gelukt.

Vanavond hebben we een bbq met de medewerkers van de ambu. Volgens mij gaat dat heel gezellig worden. Zover ik kan zien blijft het droog, en dat is het belangrijkste van alles.

Prive is het hier ook anders geworden want Ronaldje is gaan samenwonen met een blonde schone. Ze heet Natasja en ook zij heeft zich aan gesloten bij de dierenambulance.

Nou de paashaasdagen zijn weer zowat voorbij en ik kan nu niet echt zeggen dat ik heerlijk ben uitgerust of zo.

Het begon allemaal op zaterdagavond. Tamara had dienst maar er was een probleempje met de ambu, er ratelde wat, hij stonk wat, en de carkit deed het ook niet echt goed.

Normaal kijkt er dan een ander even naar, maar Joost was niet hier in Amersfoort, dus werd ik gebeld. Na een proefrondje kon ik eigenlijks niets ontdekken, dus we hebben de ambu even aan de kant gezet, motor uit, en toen even de carkit gemaakt. Er was alleen 1 klein probleempje, de ambu wilde niet meer starten. IEEEEE…..
Nou, voorzitter erbij, komt daar de wegenwacht aan. Deze heeft even gekeken en ja hoor, de startmotor was iets wat boel door gebrand. Gelukkig had de anwb een goed idee want iets verderop was er een bedrijf die deze dingen weer maakt. Dus wij op zaterdagavond de garage in. Nu was er nog een klein probleempje, de startmotor zat precies ergens midden in de motor verstopt, dus voor dat deze eruit was, kon even duren. Maar naar een paar uur was hij weer gemaakt dus gelukkig dan maar.

Nijkerk zou ondertussen onze spoedmeldingen overnemen in de regio, dus dat was weer mooi geregeld met onze collega’s.

Ondertussen bleef de telefoon maar gaan, over een dode zwaan in een vijver hier in Amersfoort.
Omdat men nu nog zit met de vogelgriep en zo, mochten wij hem er niet uithalen maar dat zou de AID de volgende dag doen. Op zich wel goed zo, alleen, die vijver is heel groot, en er staan ook allemaal flatjes omheen die erop uit kijken, en er lopen daar ook erg veel mensen te wandellen of hun hond uit te laten en dus, vrijdagavond 15 telefoontjes en de volgende dag iets van 25. Dit uiteraard tussen de andere meldingen door. Men werd er helemaal gek van. Gelukkig is de zwaan gisteren om 17.00 uur eruit gehaald door de AID maar ondanks onze uitleg dat we het niet mochten, waren er toch nog wel wat boze reacties van de mensen die niet konden begrijpen dat wij dit niet deden.

Gisteravond begon mijn dienst en het was op zich wel rustig, alleen nog een gevonden hond in Stoutenburg naar het dierentehuis gebracht en een paar info telefoontjes en ik moet zeggen, een rustige nacht gehad hoor.

Ik had net vanochtend de hond hier uitgelaten, was net brood aan het smeren, ineens om 8 uur een melding van een aangereden kat, en de melder had hem al in de auto liggen. Op dat moment, als het beest gewond is, en hij ligt dan toch al in de auto, is het voor het beestje natuurlijk beter om zo snel mogelijk bij de dierenarts te komen. En de melder begreep dit ook en heeft hem zelf ook weg gebracht.

Voor de rest een rustige ochtend gehad, paar info en doorverwijs telefoontjes en een gevonden hond, die we vanmiddag zouden gaan ophalen als er nog geen eigenaar bekent zou zijn.

Tegen half 12 een melding van een vogel die in een gebouw rond vloog, gewond zou zijn en steeds het alarm af liet gaan.
Ik heb mijn schone bijrijdster opgehaald, en wij daarheen. Hij vloog rond in een soort magazijn maar gelukkig niet te hoog, en gewapend met een vangnet, hadden we hem ook zo te pakken.
Het was een vlaamsegaai en het beestje bloede toch wel uit zijn snavel. Deze hebben we naar de vogelopvang gebracht en is in goede handen daar, en toen de gevonden hond opgehaald in Leusden.

Ah, een klein Jack Russeltje, heel lief en vriendelijk. Helaas nog steeds geen eigenaar bekent, ook niet gechipt en dus die hebben we naar het dierentehuis gebracht. Daar hebben we nog even een bakkie gedaan en omdat het toen weer even rustig was, zijn we een kijkje gaan nemen bij Tamara op haar werk. Dit is een soort boederij met oude ambachten en dieren zoals schapen, geiten, zwijnen en koeien ed.

Jo, weer een melding, een aangereden eend in Amersfoort, zou in een bocht liggen bij de spoorweg overgang. Nou, wij zoeken, en zoeken, maar eh, geen eend te vinden.
Bleek dat de eend al dood was, en dat iemand hem in de sloot had gegooid.

Tijd voor een ijsje, dus die zijn we maar eens even gaan halen.

Ik maak dit verhaal later af want ik moet zo weg, morgen verder

Nou het is weer de week van de jaarlijkse collecte voor de dierenambulance hier in Amersfoort.

Het blijft een feest, grrrr. Maar ja, het is voor een goed doel, dus mijn maatje Michel en ik om 16.30 afgesproken, en wij de wijk in met de bussen.

Ons eerste stuk ging op zich wel goed, iedereen deed open en de meeste die gaven ook wel wat. De meeste kennen ons ook wel hier in de wijk, en ook zien ze regelmatig natuurlijk de ambulance hier of bij M staan.

Aan de overkant hier was het toch wel wat lastiger. Sommige deden niet eens de moeite om open te doen terwijl je ze ziet zitten op de bank, maar ach, we hebben het overleefd hoor. En we gingen zelfs zo snel dat de hele wijk er hier weer in zit.

Ik heb gisteravond nog even contact op genomen met het eh hoofd van de collecte en vanavond gaan we een stuk van een andere wijk lopen.

Morgen is het toch wel een speciale avond. We gaan dan met een man of 10 lopen op zoals wij het noemen De Berg, oftewel het Bergkwartier.
Deze wijk staat er een beetje bekent om dat daar mensen wonen die een ietsiepietsie groter huis hebben dan u en ik bij elkaar oftewel de rijke buurt van Amersfoort maar daar gaat het niet om hoor.

Waar het wel om gaat is dat er in deze wijk, altijd gecollecteerd werd door een oud mederwerkster van ons, en die is helaas dit jaar overleden en als een toch soort eer betoon aan haar, doen we dit.

Nou dat was hem weer. We gaan dus deze week driftig collecteren en as Zaterdag hebben we weer dienst op de ambu.

Ronald

Nou de avond begon goed, bij de overdracht een gewonde meerkoet en die hebben we gelijk naar de vogelopvang gebracht maar er was weinig hoop voor het beestje.

Toen een melding van een vermiste hond. Deze was net een week uit Bosnie en de melder was helemaal in paniek.
We konden op dat moment niet meer doen dan doorverwijzen naar amivedi want de volgende melding was een aangereden eend. Wij daar met spoed heen maar het beestje was al overleden.

We hebben toch maar even een rondje gemaakt in de buurt waar de hond werd vermist, bleek dat ze hem net hadden gevonden, dus weer gelukkig.

Nou, toen maar even weer terug naar huis, eh, dacht ik dan. Soms heb je van die dagen, dat je alles kwijt bent, en ja, ik was mijn huissleutel kwijt. Ik via de buren met rare fratsen toch binnen gekomen, Kels mijn hond, zat ook erg raar te kijken, had waarschijnlijk zoiets van, waarom kom je niet gewoon binnen, maar het is gelukt hoor.

Toen een melding van iemand die een hond zag lopen richting de snelweg. De melder zou hem proberen te vangen, maar voor de rest niets meer gehoord.

Het was weer even rustig, en ik stond net op het punt om naar bedje te gaan, een melding van een aangereden kat in het buiten gebied van Hoogland. Bij aankomst was de melder er nog wel, maar de kat was weg gelopen.

Voor de rest een rustige nacht gehad, tot de overdracht van de dienst, want er zou een kat met zijn staart in het prikkeldraad hangen. Wij daar heen, en inderdaad, hij hing op zijn kop, in het prikkeldraad alleen niet aan zijn staart maar aan zijn buik. Waarschijnlijk hing hij er al de hele nacht want hij was zwaar onderkoeld en is zo bezig geweest met bewegen dat zijn hele buik van links tot rechts op lag.
We hebben hem los geknipt, en met spoed naar de dierenarts. Ik ben erg benieuwd of hij het gaat redden, maar ik vrees het ergste.

Voor de rest nog een melding van een Zwaan en een kat in de boom, maar dat mag de dagdienst even gaan oplossen, want ronaldje gaat lekker naar huis toe.

Ronald

Het is weer weekend en meestal heb ik dan de zaterdagavond en de nacht. Ook dit weekend weer, maar Ronaldje slim geweest, een vriend van mij hier om de hoek mag nu ook rijden, dus Ronaldje lekker eens een keer bijrijder geweest. Geen telefoon naast je bed en zo, alleen gebeld worden als we er echt uit moeten, en ik moet zeggen, dat bevalt ook wel eens goed een keer hoor.

Op zich begon onze dienst wel een beetje druk. Een gewonde kat moest naar de dierenarts, een hond moest naar het asiel, er moesten nog lijsten worden weg gebracht en nog even de zuurstoffles wissellen en nog een paar kleine dingen, dus ik was iets van 21.00 uur weer thuis. En daarna, heerlijk genoten van een rustige avond en nacht. Mijn maatje en rijder die avond dus niet helemaal want de telefoon bleef maar gaan, maar niets waar we ervoor uit moesten.

Ik geloof dat het gisteren hier nationale honden weg loop dag was want er waren er verschillende gemeld.
Alleen, en dat is wel erg jammer, we vinden hier ook steeds honden die bij de Raad van Beheer staan ingeschreven met hun chipnummer, maar ja, die zijn er alleen in de kantoor uren en staan voor de rest dan ook op geen een databank. Dus dat wordt inplaats van naar de eigenaar terug, een ritje dierentehuis, met alle extra kosten voor de eigenaar erbij, en een hoop stress voor de hond.

Maar goed, we hebben ook nog even een 1 April grapje uitgehaald. Voor een paar weken geleden zag ik op het rooster dat onze nieuwe voorzitter dienst had in de nacht van 31 Maart naar 1 April toe, en tja, dat vraagt natuurlijk om een geintje. Nou ik heb wat bedacht en een paar mensen gebeld die mee wilde doen. Het idee was om van papier machee, een grote kop te maken, en dan dat de brandweer een melding zou doen van een gevonden hond, en wij daar als een soort treintje, kop erop, en dan als hij eraan zou komen, over de straat zouden oversteken.

Wij van de week met een paar man geprobeerd een grote kop te maken, maar het werd al duidelijk dat we daar te laat mee zijn begonnen, dus plan 2 dan maar.

Om kwart voor 12 in de avond (31 maart) hebben we ons verzameld bij de brandweer. We hebben een speelgoedhond vast gebonden tussen de brandweerwagens, en de brandweer commandant heeft de dierenambulance opgebeld met de melding dat ze na een uitruk een hond hebben bevrijd en mee genomen naar de karzenne toe, maar ja, die moest dan wel worden opgehaald. Na een kopje koffie werd de commandant gebeld dat de ambu voor de deur stond, dus wij achter de brandweerwagens verstopt.

Ze kwamen binnen, die commandant nog fluiten van, hondje, waar zit je, oh daar zit je, ineens onze voorzitter lachen, en van, dat kan hem toch niet zijn, en toen zijn wij maar te voorschijn gekomen.

Iedereen moest lachen om deze grap, en na nog een kopje koffie genomen te hebben ging de hond, zoals het hoort in de bench en dat was hem weer.

Groetjes
Ronald

Nou de rustige tijd is wel weer een beetje voorbij hier zeg. Zeker de dagdienst krijgt het steeds drukker en drukker.

De vorst is weg, de temperaturen stijgen, en dan komen de meldingen los. Het is ook maar goed zo ook hoor, meer mensen op straat, dus men ziet meer dus kunnen we meer helpen. En daar gaat het toch ook om.

Nou eerst mijn dienst van de avond en de nacht. Het begon toch echt heel rustig. Ik kwam net thuis, telefoon. Een dame, echt helemaal in tranen en overstuur want haar Jack Russel was weg gelopen. Ze was echt helemaal van de kaart want het was haar kindje. Ik kan dit maar al te goed, want mijn dieren zijn me ook echt alles. Ze was zo overstuur, dat ik zelf Amivedi maar even heb gebeld om haar iets extra te helpen.

Ze belde een half uur later, nog steeds in tranen op, of we hem al hadden gevonden. De pech was wel een beetje dat ze precies naast een hoofdweg woont, en dan ook nog eens vlakbij de snelweg. Ik heb haar geprobeerd een beetje moed in te praten, en omdit verhaal af te sluiten, later belde Amivedi dat hij was gevonden, dus iedereen weer helemaal blij.

Ondertussen een melding van een dode vogel, en deze man heeft gezien op het journaal dat wij die moeten ophalen en moeten laten onderzoeken. Ik begreep er al niet heel veel van, want dat was ons niet bekent, bleek dat hij op nederland 2 zat te kijken naar een programma wat over Duitsland ging. Goed, ook weer opgelost.

Zo, op naar een rustige avond, en jawel, het bleef inderdaad een half uurtje rustig. Een melding van een aangereden hond en precies helemaal aan het einde van onze regio. Dus als een speer in de ambu, bijrijder gelijk opgehaald, en als een speer naar de melding toe. Jack Russel avond dus. Arm beest, vol geraakt op zijn hoofd. In geladen, extra zuurstof en naar de dierenarts gebracht.
Ik hoop dat hij het heeft gered. Soms wil je zoveel meer doen, maar kan je eigenlijks zo weinig behalve zo snel mogelijk rijden en stabiliseren maar soms red je het daar ook niet mee.

Voor de rest bleef het rustig, alleen nog een melding om half 5 vannacht over een gevonden hond.

Tamara en ik zijn deze week naar Woudenberg geweest om onze nieuwe wervelplank op te halen. De voorzitter van de dierenambulance Woudenberg heeft deze gratis voor ons gemaakt en we zijn hem daar ook erg dankbaar voor. Zo zie je dat een beetje samenwerking helemaal geweldig is tussen de ambu’s.

Eigenlijks is het ook wel raar he. Ik zit wel eens op forums die gaan over de dierenambulance, en dan lees je dat die dit niet goed doet, en die weer dat. Eigenlijks zou iedereen gewoon eens moeten leren samenwerken, en dan niet alleen de ambu’s maar ook als het gaat over het beleid die sommige gemeentes voeren. Volgens mij moet haast elke dierenambulance erg hard knokken voor een beetje geld terwijl we toch allen met 1 ding bezig zijn, namelijk het redden van dieren.

Hoe dan ook, ik heb ook nog wel iets leuks om te vertellen, namelijk, het is zo weer 1 April. Het hoe of wat, dat leest u later wel, maar we hebben wel iets in gedachten.

Ronald

Brrrrr, koude dag vandaag. Vanochtend nog gewerkt en dan nu weer dienst op de ambu.

Ik heb de laatste tijd veel diensten gedraaid maar veel diensten waren erg rustig. Voor sommige, vooral de nieuwe mensen, is dat wel eens balen maar persoonlijk geniet ik wel van de rust.
Dit komt natuurlijk ook wel omdat ik weet dat het straks weer een gekke huis wordt en je je weer helemaal maf rijd voor de dieren.

Over maf rijden gesproken, vorige week zondagochtend begon het hier te sneeuwen, en ik woon hier dicht bij een soort S bocht, ik stapte in de ambu, klaar om naar de dagdienst te rijden voor de overdracht, komt er daar een volvo aan met een toch wel aardige snelheid, maar dat is denk ik niet zo slim van de bestuurder als er al een paar centimeter sneeuw ligt. Blij dat ik glij, en slip slip boem.
Er stak net een boom over.

Maar goed, vanavond en vannacht dus dienst. Ben je zo gewend aan een rustige dienst, maar die hadden we niet.
Bij de overdracht van de dienst kregen we een melding van een vleermuisje. Deze hadden de mensen gevonden tussen de openhaardblokken. We hebben de opgehaald en weg gebracht naar de vleermuis opvang, en volgens deze meneer was deze zelf een zeldzaam soort.

Toen een melding van een gevonden hond. Lief beestje. We hebben deze opgehaald en naar het dierentehuis gebracht. Hij had duidelijk een eigenaar want hij had een halsband. Maar helaas tot op heden, het is nu een paar uur later, heeft de eigenaar zich nog niet gemeld.

Toen hier in Amersfoort een aangereden kat. Nou die is echt vol geraakt door een auto. Helaas of misschien wel goed was hij gelijk dood. We waren er snel bij, en hebben hem mee genomen, schoon gemaakt en bij ons in de vriezer gestopt.

Ik heb toen mijn bijrijder naar huis gebracht, dacht van, nou dat is het wel, maar nee nee, ik was er net weg, telefoon. De politie had iemand te logeren voor iets meer dan een nachtje, maar de meneer had ook een doberman. Het leuke van dit verhaal is, dat de agent die ons naar hun kennel bracht, toch wel erg bang leek voor de hond. Nu ben ik op zich ook wel voorzichtig met dit soort honden, maar het beest was gewoon erg bang en in de war, en blafte ook het hele politiebureau bij elkaar.

We waren net weer op weg om mijn bijrijder terug te brengen, weer telefoon, iemand met een zieke vogel en met de vraag welke dierenarts er dienst had. Dus deze konden we doorverwijzen en net nog om kwart voor 12 iemand met een gevonden poes maar ze zou deze voor vannacht binnen houden gezien de kou.

Voor de rest geen meldingen meer en ik hoop ook echt dat dit vannacht zo blijft.

Voor de rest gaat het goed met hier de ambu. We hebben in de afgelopen maanden best wel veel mensen erbij gekregen, er zijn er verschillende mensen ook rijder geworden, een nieuwe voorzitter, en een nieuwe roostermaker en deze doen het erg goed.

We zijn tevens bezig om eens rond te kijken bij onze collega’s voor een goede indeling van onze nieuwe ambu die voor volgend jaar op de planning staat. We zijn laast in Amsterdam geweest en ik moet eerlijk zeggen, deze mensen hebben het echt goed voor elkaar. Deze maand gaan we een kijkje nemen in Rotterdam en Groningen staat ook op ons lijstje.

Nou, dit was hem weer even

Ronald

Oei oei, ik heb echt een hele tijd niet meer geschreven. Maar ik ben van plan om mijn logje weer up to date te houden.
Ik denk zelfs dat het leuk is om andere vrijwilligers hier in Amersfoort aan het woord te laten met hun verhalen, maar dat moet ik ze nog even vragen.

Er is hier sinds de laatste keer dat ik heb geschreven best wel een hoop gebeurd. Zowel persoonlijk als bij de ambu. Persoonlijk is het goede nieuws dat Kelsey schijnbaar geheel vrij is van kanker, het slechte nieuws is dat mijn andere hond, op niet zo’n leuke manier is overleden. Deze zat in de bosjes te snuffellen, en van iets te eten. Hij bleef wel eens langer op 1 plek staan te kloten, en ik had ook geen idee wat hij had opgegeten maar dat bleek dus later gedumpte medicijnen te zijn. Hij werd erg ziek, en in overleg met de dierenarts heb ik hem een spuitje moeten laten geven. Door een misverstand is er nog iets mis gegaan, wat hier erg veel pijn deed, maar dat doet er nu niet meer toe, Zandor is er niet meer.

Gelukkig gaat het met Kelsey goed, en damentje is nu de baas in huis, hihi, denkt ze dan, en dat laat ze aardig weten.

Bij de ambu gaat het ook goed. Er zijn in de loop van 2005 er wel een paar weg gegaan, maar onze groep vrijwilligers is aardig gegroeid en blijft ook groeien. Zelfs 2 staigeres blijven naast hun opleiding in hun vrije tijd bij de ambu en zijn dus nu officieel bij de groep.

Wat minder is, is dat onze voorzittster en haar man, opgehouden zijn met hun taak. Ze waren er al erg lang bij, en buiten hun diensten op de ambu, deden ze ook nog erg veel dingen voor de ambu zoals de auto, de vergaderingen, ze stonden op markten voor de PR voor de ambu, en dan nog het kontakt onderhouden tussen iedereen. Gezien hun leeftijd, wat niet slecht bedoeld is hoor, wilden ze het wat rustiger aan doen, maar ze hebben beloofd dat ze geen vreemde voor de ambu gaan worden.

Ik moet wel zeggen, we hebben echt fantastische mensen terug gekregen die hun taken overnemen.

Op de ambu hier is het momenteel echt rustig. Er zijn, zeker met de avond/nachtdienst, dat je niet weg hoeft. Niet dat de telefoon niet gaat, maar vaak is het zo van, vermiste dit of dat, en dan kan je het telefonisch af. Ik zelf vind dit zo wel even lekker, ik weet hoe het straks weer wordt, maar de nieuwe mensen vinden het volgens mij maar niets. Maar haha, daar komen ze straks wel achter als je je weer helemaal gek rijd.

Toch is het wat raar hoor, ik had voor iets van nu 3 jaar geleden ook dienst met kerst, net als eh, nu vorig jaar. Toen haast helemaal niets, en nu, echt wel druk.
Er was zelfs een melding van een aangereden ree. Wij er naar toe, kijken of we wat voor het beest konden doen, nou ik zeg niet veel maar het is dat wij erbij stonden, want anders was de ree echt heel snel weg gehaald door jagers die hun kerst diner al op hun bord zagen liggen.

Nou morgen heb ik hier de dagdienst, dus misschien dat ik morgenavond nog wat te vertellen heb.

Ronald